O kap kara geceyi bende hic unutamıyorum .
Belki o gece yaşananların ,verilen kayıpların, duyulan acıların yanında benim ki hiç kalır ama , çocukluğumun en etkilendiğim anlarıydı o gece.
Hatay Arsuz da tatildeydik, kuzenlerimiz felan hep birlikte eğlendik ,gezdik tozduk , güzel bir gün geçirdik ve müzikler şen kahkahalar eşliğinde odalarımıza dağıldık.
Tam uykuya yeni daldım ki bi anda her yer zifiri karanlık oldu. Sanki dünyada ki tüm ışıklar sönmüş bizde o karanlıklta,dipsiz bir kuyuda kalmışız gibi.
Korka korka pencereye dogru koştum ama bir yandanda garip sesler duyuyorum , insanlarda yaz olduğu için bahçelerde ,otelin içinde oturuyorlar ,ama seslerde bir telaş bir korku var . Biz ne olduğunu anlamadan birinin çığlığını duyduk deprem olmuş depremm diye bağırdı ve insanlar sağa sola koşmaya telefon etmeye çalıştılar.
Sonra tüm o eğlenceli tatil ve o şen kahkahalar yerini hüzne, telaşe bıraktı, Tüm tatil köyünde ve birçok yerde yas ilan edildi. Herkes ailesine ulaşmaya çalıştı, telefon hatları çalışmadı,haberler de durmadan kayıplar ,ölü sayıları ve çığlıklar vardı.Her yer hüzün koktu ve bizler
Belki sesinizi duymadık ama acınızı ve kaybınızı en derinden duyuyoruz.
Ölenlere rahmet diliyor ve bir daha bu acıları yaşamamayı umuyoruz.
Eğitimci Yazar Özden ÇOŞAR
