‘Bir çocuk sana sarıldığında ilk ayrılan asla sen olma, kucaklaşma ihtiyacının ne kadar olduğunu ancak o bilebilir.’ gibi harika bir cümle okumuştum.
Herkesin görüşüne saygı duymakla birlikte, bu düşünceye gönülden katılıyorum. Hem anneleri olarak kendi çocuklarıma, hem de öğretmenleri olarak okuldaki çocuklarıma bu bakış açısıyla yaklaşıyorum.
Toplumu oluşturan her birey, etkileşim içinde ve olumlu ya da olumsuz duygusal bağlar ile birbirine bağlı. Zaten var olan bu bağları, elimizden geldiğince olumlu yönde geliştirdiğimizde beraberinde bir çok şeyi de dönüştürmüş olmaz mıyız? Öğrencilerimin birer birey olduklarının farkında olup, duygusal ihtiyaçlarını karşılamak, akademik ihtiyaçlarını karşılamak kadar önemli bana göre. Onları gördüğümde, dinlediğimde, gülümsediğimde, kısacası önemsediğimde dersimize karşı ilgi ve tutumlarının arttığını görmek heyecan verici.
Her birinin tek tek gözlerinin içine bakıp, o güzel enerjiyle derse başlamanın tadının tarifi yok.
Çok şanslıyım.
Eğitimci Yazar Birsen SEVİL DURSUN
@birsenfenbilimleri
